Zorgen voor je kind met CP

is ook zorgen voor jezelf als ouder!. Om de intensieve rol van zorgouder vol te houden, is zelfzorg essentieel en absoluut geen luxe. Wat écht helpt:

Hulp durven vragen: Hulp vragen is geen teken van zwakte, maar juist enorm zinvol.

Mildheid: Wees mild voor jezelf, je partner en de keuzes die jullie maken.

Lotgenotencontact: Het ontmoeten van andere ouders die hetzelfde meemaken, werkt enorm helend. Je hoeft jezelf niet te verantwoorden; een half woord is vaak genoeg.

Vertrouw op jullie expertise: Jij bent de expert van je kind, de professional is de expert in zijn vak. Samen vormen jullie de perfecte aanvulling.

Gezinsleven en welzijn

De diagnose van je kind duwt je als gezin in een ‘CP-rollercoaster’. Je moet constant schakelen in verwachtingen, wat gepaard kan gaan met een vorm van chronisch rouwen om wat niet vanzelfsprekend is. Het is heel normaal dat partners verschillend reageren (copingstrategieën); de ene schiet in de regel-modus, de ander wil er veel over praten. Blijf investeren in jullie relatie door bewust tijd voor elkaar vrij te maken.

Heb ook oog voor de broers en zussen (brussen). Zij ontwikkelen vaak een groot verantwoordelijkheidsgevoel, maar kunnen ook worstelen met jaloezie of zorgen. Zij hoeven geen mini-ouder te zijn; laat hen gewoon kind zijn en creëer momenten van één-op-één aandacht.

Ook in de opvoeding brengt CP extra uitdagingen met zich mee. Omdat je kind voor sommige dingen meer hulp nodig heeft, bestaat het risico dat je ongemerkt te veel overneemt of beschermt. Probeer, waar mogelijk, ruimte te geven voor zelfstandigheid en eigen keuzes. Dat helpt je kind groeien in zelfvertrouwen en autonomie. Vergeet daarbij niet dat elk kind zijn eigen tempo volgt. Vergelijk je kind niet met anderen, maar kijk vooral naar de stappen die het zelf zet. Aarzel ook niet om steun te vragen aan familie, vrienden of professionals wanneer de zorg zwaar aanvoelt.